| ای آفتاب مهر تو، روشنگر وجود | در پیشگاه حکم تو، ذرّات در سجود |
| ای شاه عسکری لقب، ای فاطمی نسب! | آن را که نیست مهر تو، از زندگی چه سود؟ |
| قرآن ناطقی، تو قرآن پاک را | الحق مفسّری ز تو شایسته تر نبود |
| قربان دیده ای که به بزم تو فاش دید | جای قدوم عیسی و موسی و شیث و هود |
| مدح شما ز عهده مردم برون بود | ای خاندان پاک که یزدان تان ستود |
| از نعمت ولای شما، خاندان وحی | منّت نهاد بر همگان، خالق ودود |
| ای پور هادی ای حسن عسکری، ز لطف | بپذیر از «مؤید» دل خسته، این درود |
برچسب:
نویسنده: آناهیتا رحمانی